Plastyka brzucha : Smukła talia oraz płaski, jędrny brzuch są dziś marzeniem wielu kobiet. Mówimy przede wszystkim o kobietach, ponieważ deformacje prowadzące do potrzeby plastyki brzucha często wynikają z czynników dotyczących kobiecego ciała. Zabieg wykonują jednak również mężczyźni, szczególnie po dużych zmianach masy ciała, gdy mięśnie brzucha wymagają naprawy, a skóra napięcia. Ogólnie jednak po plastykę brzucha częściej zgłaszają się kobiety.
Znaczna utrata masy ciała, ciąża, operacje bariatryczne oraz utrata elastyczności skóry związana z wiekiem należą do głównych powodów wykonywania plastyki brzucha.
Plastyka brzucha wielu osobom kojarzy się przede wszystkim z chirurgicznym usunięciem nadmiaru skóry z okolicy brzucha. W rzeczywistości jest to znacznie bardziej złożona operacja.
Opadanie brzucha wynika zasadniczo z tego, że tkanki w tej okolicy z różnych przyczyn z czasem oddzielają się, mięśnie coraz bardziej się rozchodzą, a nagromadzona tkanka tłuszczowa i nacisk narządów wewnętrznych powodują uwypuklenie brzucha na zewnątrz.
Grawitacja, duża ilość tkanki tłuszczowej oraz utrata elastyczności skóry mogą powodować opadanie brzucha. Podczas plastyki brzucha nie koryguje się wyłącznie rozciągniętej i zwiotczałej skóry, lecz również mięśnie brzucha i tkanki wewnętrzne. Dzięki temu można uzyskać bardziej długotrwały efekt oraz bardziej płaski i napięty brzuch.
Czym jest plastyka brzucha?
Rozwój kobiecego typu tkanki piersiowej u mężczyzn może mieć wiele przyczyn. Choć nie zawsze można jednoznacznie ustalić źródło problemu, znaczenie mogą mieć niektóre leki stosowane w okresie dojrzewania i później, czynniki genetyczne, a nawet zmiany masy ciała. Jak wspomniano wyżej, ginekomastia najczęściej nie stanowi istotnego problemu dla zdrowia fizycznego, lecz ze względu na wpływ psychologiczny bywa postrzegana jako problem zdrowotny.
Od trudności w doborze koszul po skrępowanie na plaży latem — ginekomastia może powodować wiele problemów i obniżać pewność siebie mężczyzn nie tylko w życiu społecznym, lecz także intymnym.
Ginekomastia może pojawiać się z wymienionych przyczyn w dwóch głównych postaciach: jako rozrost tkanki gruczołowej prowadzący do kobiecego wyglądu piersi albo jako nadmierne nagromadzenie tłuszczu w obrębie klatki piersiowej. Obie sytuacje można leczyć, jednak technika operacyjna zależy od sposobu powstania ginekomastii.
Co należy wiedzieć o przygotowaniu do plastyki brzucha
W literaturze medycznej abdominoplastyka to operacja wymagająca przygotowania. W pierwszym etapie wykonuje się określone badania, aby ocenić, czy nie ma przeciwwskazań do znieczulenia ogólnego. Jeśli pacjent stosuje leki rozrzedzające krew, należy omówić ich odstawienie zgodnie z zaleceniem lekarza. Podobnie około 10 dni przed operacją należy unikać herbat ziołowych uznawanych za mogące wpływać na krzepnięcie.
Nawet jeśli nie ma przeciwwskazań do znieczulenia ogólnego, pacjent powinien dokładnie przekazać zespołowi swoją historię medyczną.
Choć niektórym pacjentom trudno jest zrobić przerwę od palenia, zaprzestanie palenia około tygodnia przed zabiegiem może ułatwić przebieg rekonwalescencji.
Plastyka brzucha jest rozległą operacją. Szczególnie ważne jest, aby pierwsze 24–48 godzin po zabiegu upłynęło w warunkach maksymalnego odpoczynku i komfortu. Pobyt w szpitalu trwa zwykle jeden dzień, choć u niektórych pacjentów może wydłużyć się do dwóch dni. Codzienne obowiązki i pracę warto zaplanować tak, aby uwzględnić pobyt w szpitalu oraz następnie około 10 dni odpoczynku w domu.
Jak wykonuje się plastykę brzucha?
Operację przeprowadza się w odpowiednio wyposażonym szpitalu w znieczuleniu ogólnym. Pierwszym etapem jest wizyta chirurga w sali pacjenta i końcowa kontrola. Następnie na brzuchu wykonuje się linie orientacyjne wyznaczające obszar operowany. Jest to także moment na zadanie pytań i omówienie obaw. U pacjentów z bardzo wysokim poziomem napięcia lub lęku, jeśli zostanie to uznane za odpowiednie, może zostać podany środek uspokajający.
Po znieczuleniu ogólnym i przygotowaniu pola operacyjnego wykonuje się cięcie w okolicy łonowej. Następnie rozpoczyna się naprawa i napinanie tkanek podskórnych.
Plastyka brzucha może być wykonywana dwiema głównymi technikami. Pierwszą jest mini plastyka brzucha, wymagająca mniejszej interwencji, z krótszym i łatwiejszym do ukrycia cięciem, przy której położenie pępka pozostaje bez zmian.
Drugą jest pełna plastyka brzucha, obejmująca bardziej rozległą korekcję. Cięcie o długości około 8–10 cm prowadzi się w dolnej części brzucha, w obszarze możliwym do ukrycia pod bielizną, a po usunięciu nadmiaru skóry pępek jest ponownie ustawiany.
Plastyka brzucha — wybór techniki u pacjentów zgłaszających się na ten zabieg ustala się po pierwszym badaniu podczas planowania operacji.
Podczas plastyki brzucha można stosować dreny, aby zapobiegać gromadzeniu się krwi i płynu w obszarze operowanym oraz ułatwić monitorowanie pacjenta. Aby ograniczyć trudności związane ze wstawaniem do toalety, po operacji może zostać założony również cewnik moczowy. Dreny i cewnik usuwa się zwykle drugiego dnia po zabiegu.
W zależności od zakresu operacji i zastosowanej techniki zabieg może trwać około 1,5–3 godzin.
Bezpośrednio po plastyce brzucha zakłada się specjalną odzież uciskową, która ma zwiększać komfort pacjenta i wspierać kształtowanie się brzucha. Założenie odzieży uciskowej jest ostatnim etapem zabiegu.
Na co zwracać uwagę podczas rekonwalescencji po plastyce brzucha?
Plastyka brzucha może mieć stosunkowo komfortowy przebieg rekonwalescencji, ale wymaga dużej ostrożności. Pacjenci zwykle mogą wrócić do życia społecznego po około 7–10 dniach, jeśli nie występują problemy. W tym czasie nadal noszą odzież uciskową i powinni unikać męczących ruchów, schylania się oraz pozycji powodujących ucisk na brzuch.
Lekkie spacery są w tym okresie dobrym wyborem. Po około 1,5–2 miesiącach można stopniowo wracać do ćwiczeń bez nadmiernego obciążania organizmu. Początkowo blizny pooperacyjne mogą być czerwone lub fioletowawe, ponieważ są świeże, jednak zwykle pozostają w obszarze zakrywanym przez bieliznę. Po około roku blizna w dużej mierze zbliża się kolorem do odcienia skóry.
